bitta-bitta

1. Har biri(ni) alohida-alohida, yakka-yakka, birin-ketin, bittalab, birma-bir.

Bitta-bitta tarqalishmoq. Olmani bitta-bitta termoq.

U

oppoq kaftini choʻzib, yigitlar bilan bitta-bitta xayrlashdi. — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa

Boʻron oʻzini bu joylarning egasiday tutib, bitta-bitta tushuntirdi. — H. Nazir, Yonar daryo

Keyin semiz barmoqlarini bitta-bitta ogʻziga solib, soʻrib oldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Mana buni qarang: qovurgʻasini bitta-bitta sanasa boʻladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Eshonboyev, oʻziga ergashgan odamlarni bitta-bitta orqada qoldirib, dekanatga qarab borar edi. — P. Qodirov, Uch ildiz

2. Dona-dona qilib, salmoqlab.

Bitta-bitta gapirmoq. Bitta-bitta oʻqimoq.

Qurbon ota ikki qoʻlini beliga qoʻyib, bitta-bitta qadam tashlab borar, uning koʻz oldidan yangi qishloq manzarasi ketmas edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Shoshilmay bitta-bitta aytib berdi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

adv one by one, one at a time

• bitta-bitta dan termoq gather (collect, pick) one by one

birim-birim, birme-bir, ayırım-ayırım