yakkash

ot 1. Nuqul, hamisha; doim.

Bir, koʻngli boʻshgina ayol esa Abdulladan koʻzini uzolmay, yakkash yigʻlardi. — F. Usmonov, Qora niyat

Har bahorga chiqqanda yakkash: Baxtim bormi? deya soʻrayman. — H. Olimjon

2. kam qoʻll. ayn. Yakka 1.

Daryo bir sevgi jomi Oyday husnda yakkash. — S. Akbariy

Seni kim der ilmi tolib, Xaloyiqni oʻylatmasang, Qalam bilan yakkash qolib, Qogʻozingni soʻylatmasang. — B. Boyqobilov

1. udayı, bárha, mudamı

2. q. yakka 1.