сфт. 1. Хижолат ёки уялиш билан; хижолат бўлган ҳолда.
— Маматвой иним, — гап бошлади у хижолатли оҳангда — Ёшлик
Азизхон хижолатли овоз билан деди: — Мен эдим, ая. Мен эдим. — С. Аҳмад, Уфқ
2. Кишини уялтирадиган, ноқулай аҳволга соладиган.
Машина зарур бўлиб қолса, хижолатли иш бўлмасин. — С. Аҳмад, Уфқ