«vahshiylarcha» boʻyicha 11 ta natija
ayn. Vahshiyona.
Haj yoʻlida ikki begunoh oʻgʻli bilan vahshiylarcha oʻldirilgan Xoʻja Yahyoning tarafdorlari kosib va dehqonlarni qoʻzgʻatdilar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
sft. 1. Ibtidoiy bosqichdagi, maorif, madaniyatdan uzoq, juda ham orqada qolgan; yovvoyi.
Vahshiy xalqlarda qonxoʻrlikka tamoyil zoʻr boʻladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. koʻchma Shunday shaxs, jamoa, xalq va shu kabilarga xos odat, xatti-harakat va boshqalar
Avaz koʻpdan bu vahshiy udumni oʻylab iztirob chekar, bu zabun, mehnatkash toʻda xususida bir sheʼr yozishni moʻljallab qoʻygan edi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Bular nega bir-birlarini hech ayamay qamchi bilan savalashyapti. Shunaqayam vahshiy oʻyin boʻladimi? — K. Yashin, Hamza
3. Jonivorlar goʻshti bilan yashovchi, insonlardan xoli togʻ, sahro va shu kabilar joylarda yashaydigan, qoʻrqinchli boʻlgan (jonivorlar haqida); yirtqich.
Har turli vahshiy jondorlarni koʻrib, Zevarxon ov qilmoqchi boʻldi. Bahrom va Gulandom
Togʻdagi vahshiy jonivorlar Murodxonni koʻrib, unga hamla qildi. — Murodxon
4. koʻchma Shunday jonivorlarga xos xususiyatli, inson qiyofasi yoʻq, yovuz.
Oromingni buzdi sening ham fashist degan vahshiy olomon. — A. Oripov
Padari buzrukvorining oʻlimiga koʻz tikib, tish qayrab oʻtirgan Isfandiyordek vahshiy sherbachchaga qamchi koʻtarib, Avaz gumrohlik qilmadimi? — S. Siyoyev, Avaz
5. koʻchma Qoʻrqinch soluvchi, balo-ofat keltiruvchi, yovvoyi.
Qoʻrqib qarar vahshiy suvlarga va dengizni aylanib oʻtar. — Sh. Rahmon
Nusratilla vahshiy koʻzlarini yiltiratib, titrab, shivirlab, yolvorgan yigʻi tovushi bilan gapirar edi. — A. Muxtor, Opa-singillar
ot 1. Vahshiy holat.
Shuning uchun jaholat va vahshiylikning tomirini qirqib tashlayotibdi — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. Vahshiylarga xos ish, feʼl, xatti-harakat.
Bundan ortiq vahshiylik bormi? Hali bu Ibrohim Sulton minglarcha buxoriylarni yoqadi. — Mirmuhsin, Meʼmor
Oʻzbeklar erga xiyonatni qon toʻkish, fojia bilan yakunlashini qoloqlik, vahshiylik deb atardi. — Mirmuhsin, Umid
1. Vahshiylarga xos bir yoʻsinda; vahshiylarcha.
Vahshiyona qiynamoq.
Onaxonning yarasi oʻng yelkasida, vahshiyona urilgan pichoq yarasi edi. — A. Muxtor, Opa-singillar
[Amir] Buxoro arkiga borgan yigirma bir kishini vahshiyona oʻldirgan. — S. Ayniy, Qullar
2. Yovvoyi, jaholatparast kishilarga xos ravishda; yovvoyilarcha, nodonlarcha.
Qani, menga ayting-chi, bu yaramas, vahshiyona odatlar, qalin olishlar, zoʻrlab erga berishlar qachon barham yeydi? — P. Tursun, Oʻqituvchi
fl. Vahshiyga xos xususiyat, odat kasb etmoq, tus olmoq.
Chunki ular alamzada/ Vahshiylashib ketganlari ham shuning uchun. — Sh. Xolmirzayev, Soʻnmas oʻt
Bunday oʻyin-kulgi, tansa-pansa qilib kelmasak, odam juda vahshiylashib ketdi. — F. Musajon, Huri
vandalizm Madaniy-tarixiy va moddiy boyliklarni vahshiylarcha buzish, yoʻq qilish.
/'sævɪdʒ/ adj shafqatsiz, ayovsiz, qaqshatqich, dahshatli - savage v [T] shafqatsizlarcha tashlanmoq, ayovsiz hujum qilmoq, vahshiylarcha munosabatda bo'lmoq, dahshatli z
vahshiyona Vahshiylarga xos bir yoʻsinda; vahshiylarcha. Vahshiyona qiynamoq. Onaxonning yarasi oʻng yelkasida, vahshiyona urilgan pichoq yarasi edi. A. Muxtor, Opa-singi
hayqir Qattiq shiddatli ovoz (hayqiriq) chiqarmoq ( Hoji soʻzini tugata olmadi, hojining ters soʻziga chidolmagan Azizbek vahshiylarcha hayqirdi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunla
qiynoq Jismoniy yoki ruhiy azob, aziyat, ozor. Atrofda gʻuv-gʻuv pashsha; oyoqlarga yopishadi, burun kataklariga suqiladi, quloqni uzadi bir zum tinchlik yoʻq. Yoʻlchi so
ters Asl, meʼyoriy, odatdagiga qara-ma-qarshi holatli; oldning aksi; teskari. Qulahmad oʻzini kibor tutar, odam yuziga boqmay, ters qarab gapirardi. Mirmuhsin, Choʻri Kat
