ваҳшийлашмоқ
vahshiylashmoqваҳшийлашмоқ
фл. Ваҳшийга хос хусусият, одат касб этмоқ, тус олмоқ.
Чунки улар аламзада/ Ваҳшийлашиб кетганлари ҳам шунинг учун. — Ш. Холмирзаев, Сўнмас ўт
Бундай ўйин-кулги, танса-панса қилиб келмасак, одам жуда ваҳшийлашиб кетди. — Ф. Мусажон, Ҳури
ваҳшийлашмоқ
в become (grow) wild, become brutalized
Ваҳшийлашмоқ
jawızlasıw, jawız bolıp ketiw
ваҳшийлашмоқ
vertieren vi s, grausam (tierisch) werden
Ваҳшийлашмоқ
русчазвереть, дичатьинглизчаbecome brutalized, to run wildфрансузчаdevenir féroce, Ваҳшийлашмоқ brutal, Ваҳшийлашмоқ sauvage, s'ensauvagerарабчаتَوَحَّشَ, تَغَيَّظَ, تَغَضَّبَ