ot 1. Diniy tushunchalarni xalqqa, qavmga tushuntirishga, targʻib qilishga qaratilgan nutq; yaxshilik va ezgulikka chaqiruvchi daʼvat.
Oradan uch kun oʻtib, namoz jumadan keyin, Abduvaqqos eshon vaʼz aytibdi, gʻazotga fatvo beribdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2. Maʼruza; leksiya; nutq.
Oʻz vaʼzini tamomlar ekan, dedi: Tanqid keltirar foyda. — M. Ikrom, Koʻngil guli
Xalil ota Toʻraxonovning balandparvoz vaʼzini jimgina oʻtirib tingladi. — Sh. Rashidov, Qudratli toʻlqin
3. Nasihatomuz yoki tashviqiy nutq; pand-nasihat, oʻgit.
Majlisda oziq-ovqat razvyorstkasi haqida vaʼz aytadi-yu, uyida sholini oʻraga koʻmadi. — H. Gʻulom, Mashʼal
- Vaʼz aytmoq (yoki oʻqimoq, qilmoq) Maʼruza qilmoq, nutq soʻzlamoq; tashviq-targʻib tarzidagi soʻzlar aytmoq. Nihoyat, doʻppaygan ikki goʻr ustida Olimjon aka koʻchani toʻldirgan xalqqa qarata vaʼz aytdi. — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprikU [Qalandar] ovozini baland qoʻyib, oxirat kunidan vaʼz aytardi. — S. Siyoyev, YorugʻlikGʻiyosxon jigʻibiyroni chiqib, unga vaʼz oʻqishga tushib ketardi. — X. Sultonov, Onamning yurtiBiz uni kolxoz radiouzelida mikrofon yonida vaʼz qilayotganida uchratdik. — H. Nazir, Oʻtlar tutashganda