ot
1.
Biror kasb-hunar bilan shugʻullanuvchi malakali mutaxassis.
Soatsoz usta. Etikdoʻz usta. Tikuvchilik ustasi. Ish ustasidan qoʻrqar. — Maqol
Bu binoni kim qurgan, Koʻk bilan ulashtirib? Qomatin zab oʻxshatgan Ustasi kelishtirib. — Q. Muhammadiy
[Uylagan:] Ogʻil solgan ustalarga doim qarashdim, lekin birovdan bir chaqa soʻraganim yoʻq. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2.
Maʼlum kasb yoki hunarni egallashga oʻrgatuvchi shaxs; rahbar, ustoz.
Usta koʻrmagan shogird har maqomda yoʻrgʻalar. — Maqol
Ustaning shogirdi — oʻn toʻrt yashar Yoʻldosh deraza oldida oʻtirardi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Aka-uka usta qoʻlida uch yil ishlashdi — Mirmuhsin, Meʼmor
3.
Shunday shaxslarni bildiruvchi soʻzlarga (shaxsning ismi yoki buva, amaki kabi soʻzlarga) qoʻshib ishlatiladi.
Qishloq chekkasida usta Abduvahob degan, Ashtdan koʻchib kelib qolgan tojik yashaydi. — T. Ashurov, Oq ot
Usta boboning kayfi chogʻ edi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Usta amaki, mundan xalat tikib bersangiz. — Guldasta
4.
Biror ish, sohaning mashhur, mohir bilagʻoni; mohir.
Badiiy soʻz ustasi. Yuqori hosil ustalari. Sanʼat ustalari.
5.
Sportning u yoki bu sohasida maʼlum natijalarni qoʻlga kiritgan sportchilarga beriladigan unvon va shu unvonga ega boʻlgan shaxs.
Sport ustasi. Xizmat koʻrsatgan sport ustasi.
6.
Epchil, chechan.
Marasul aka, koʻk piyoz toʻgʻrashga ustasiz — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar
Gapga ham usta ekansiz — Mirmuhsin, Meʼmor
Maynabozchilik qilishga usta edi Rahim aka. — F. Musajonov, Himmat
