ot 1. Oʻt oldirib olish uchun xizmat qiladigan mayda tarasha, payraha va shu kabilar; tutatqi.
Quruq tutantiriq.
[Afandi:] Qozonni osib qaraydiki, oʻchoqqa tutantiriq yoʻq. — Latifalar
U suv toʻldirib tayyorlab qoʻyilgan qumgʻon tagiga olov yoqdi. Hushyor shogirdlari hatto tutantiriq ham tayyorlab qoʻyishgan ekan. — Mirmuhsin, Meʼmor
2. koʻchma Biror narsaning amalga oshuviga, yurishib ketishiga sabab, omil.
Bu uchrashuv tutantiriq boʻldi. Ustiga choʻp tashlamasa, oʻchib qoladi. Shuhrat, — Umr pogʻonalari
Toʻgʻrirogʻi, tutantirigʻini Umrzoq ota tutatibdi-yu, bu yogʻini Boʻtavoylar alangalatibdi. — N. Fozilov, Diydor
Oʻsha spravkangiz tutantiriq boʻldi-yu, ishim yurishib ketdi. — Mushtum
- Tutantiriq ham boʻlmaydi Juda oz, kifoya qilmaydi, urvoq ham boʻlmaydi.