tutatqi

ot shv. Tutantiriq.

ot 1. Tutatilganda kasallik, falokat va shu kabilarni daf etuvchi yoki kerakli predmet, voqea-hodisani yuzaga keltiruvchi, hozirlovchi narsa.

Ezibichki berib, tutatqi tutatib, boshingizdagi balo-qazolarni qaytariq qilib haydayman. — K. Yashin, Hamza

Ermana mergan bir tutatqini tutatgan ekan, parining otlaridan biri paydo boʻldi. — Oltin beshik

Qilich qoraga bir tutatqi berib: — Qachon shuni tutatsangiz, biz tayyor boʻlamiz, — debdi. — Oltin beshik

2. Tutatiladigan har qanday xushboʻy narsa yoki vosita (masalan, isiriq).