тутантириқ

от 1. Ўт олдириб олиш учун хизмат қиладиган майда тараша, пайраҳа ва шу кабилар; тутатқи.

Қуруқ тутантириқ.

[Афанди:] Қозонни осиб қарайдики, ўчоққа тутантириқ ёʻқ. — Латифалар

У сув тўлдириб тайёрлаб қўйилган қумғон тагига олов ёқди. Ҳушёр шогирдлари ҳатто тутантириқ ҳам тайёрлаб қўйишган экан. — Мирмуҳсин, Меъмор

2. кўчма Бирор нарсанинг амалга ошувига, юришиб кетишига сабаб, омил.

Бу учрашув тутантириқ бўлди. Устига чўп ташламаса, ўчиб қолади. Шуҳрат, — Умр поғоналари

Тўғрироғи, тутантириғини Умрзоқ ота тутатибди-ю, бу ёғини Бўтавойлар алангалатибди. — Н. Фозилов, Дийдор

Ўша справкангиз тутантириқ бўлди-ю, ишим юришиб кетди. — Муштум

1. tutanǵısh, tamızıq

2. авıс. sebep, sıltaw, dáyek