sft. 1. Tuman qoplagan, tuman bosgan.
Tumanli kun.
Kecha qorongʻi va tumanli edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Tegirmon yoʻlagi un toʻzoni ichiga koʻmilib, kech kuzning quyuq tumanli havosi manzarasini beradi. — A. Qodiriy, Obid ketmon
2. koʻchma Aniq emas, aniq ifodali boʻlmagan.
Tumanli tasavvur. Tumanli fikr.
Shukurjonning miyasida yana chaqmoq chaq-naganday boʻldi-yu, oʻn yillar davomida diliga ozor berib kelgan tumanli oʻylarning hammasini birdan yoritib yubordi. — O. Yoqubov, Ota izidan