tumanli

sft. 1. Tuman qoplagan, tuman bosgan.

Tumanli kun.

Kecha qorongʻi va tumanli edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Tegirmon yoʻlagi un toʻzoni ichiga koʻmilib, kech kuzning quyuq tumanli havosi manzarasini beradi. — A. Qodiriy, Obid ketmon

2. koʻchma Aniq emas, aniq ifodali boʻlmagan.

Tumanli tasavvur. Tumanli fikr.

Shukurjonning miyasida yana chaqmoq chaq-naganday boʻldi-yu, oʻn yillar davomida diliga ozor berib kelgan tumanli oʻylarning hammasini birdan yoritib yubordi. — O. Yoqubov, Ota izidan

Tuman qoplagan, tuman bosgan.SİSLİ

1. dumanlı, duman basqan

2. awıs. anıq emes, gúngirt

neb(e)lig, Nebel-