fl. 1. ayn. Tipirlamoq.
Nozik, rang-barang parvonalar, kapalaklar lampa atrofida aylanar, guldor qanotlarini shishaga urib tipirchilar, gilamga yengil-gina qulab, tinar edilar. — Oybek, Tanlangan asarlar
Adolat tipirchilab, uning [Usmonjonning] qoʻlidan chiqdi. — S. Zunnunova, Gulxan
Suvonjonning qoʻynida yotgan uloq endi tipirchilamay qoʻydi. — S. Anorboyev, Oqsoy
2. Nima qilishni bilmay qolmoq, oʻzini yoʻqotib, gangib qolmoq.
Mohidil uning [Latifjonning] kelishini kutmagan boʻlsa kerakki, juda tipirchilab qoldi. — J. Abdullaxonov, Toʻfon
Sholining aravaga ortilishini eshitgan boy tipirchilab qoldi. — H. Gʻulom, Mashʼal
3. Juda shoshgan (shoshilgan) holda biror narsa harakatiga tushmoq.
Bir zum oʻtar-oʻtmas xalat kiygan doktorlar tipirchilab qolishdi. — X. Toʻxtaboyev, Sariq devni minib
Olti oygacha tashvishlanmay yurib, endi tipirchilaysizmi?! — Mushtum