sft. 1. Oraligʻi, eni, hajmi yetarlicha katta boʻlmagan; tor, chogʻ.
Tang yoʻlak.
Toshni toshlarga urib, Tarqatib qoʻrqinch ohang, Yoʻli uning poyonsiz, Goʻyo sahro koʻksi tang. — Gʻayratiy
Vaqt tang, dalada ish tigʻiz. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Qutulish, hal qilish yoki iloji, davosini topish juda qiyin boʻlgan, gʻoyat ogʻir, mushkul, nochor.
Tang ahvol. Tang vaziyat. Bemorning ahvoli tang.
Ukang Qurbon oqsoqol tegirmonida ishlab turadi. Roʻzgʻordan bir qadar siqilishgan. U yogʻini surishtirsang, qishloqda hammaning roʻzgʻori tang. — Oybek, Tanlangan asarlar
Ishning eng tang joyi — qum bilan shagʻalning yetishmasligida. — A. Muxtor, Tugʻilish
Hayot-mamot urushining tang daqiqalarida Ergash mehri-bon onasining gaplarini esladi. — N. Safarov, Olovli izlar
- Tang qolmoq (yoki qotmoq) Hayratda qolmoq. Zulayhoning osoyishta yuziga qarab tang qoldim. U xatarli odam bilan gaplashib yurganini butunlay sezmayotganga oʻxshardi. — P. Qodirov, QadrimHar qalay, uygʻotay, dedi yana ona va oʻgʻlining boshiga egildi, egildi-yu, tang qotdi. — I. Rahim, Chin muhabbat