Qidiruv

fl. 1. Orqasini, yelkasini, kiftini biror narsaga tirab oʻtirmoq yoki turmoq.

Devorga suyanmoq. Yostiqqa suyanmoq. Echkining tayoq yegisi kelsa, choʻponning tayoviga suyanadi. — Maqol

Ulugʻbek chayqalib, devorga suyandi. — Yoshlik

Aya keyin koʻrsa, Karomatxon ham kelib, eshik kesakisiga suyangancha, gaplariga quloq solib turgan ekan. — A. Muxtor, Kumush tola

2. Gavda ogʻirligining bir qismini biror narsaga tashlamoq; tayanmoq.

Egilgan tayoqqa suyanma, seni ham egadi. — Maqol

Yaxshiboyev oʻtirgan xarragidan turdi. Qoʻlidagi ajdarbosh hassasini yerga qoʻyib, sekin suyandi, yuragiga quloq tutdi. — M. M. Doʻst, Lolazor

Iskandar esa beixtiyor soʻri panjarasiga ogʻir suyanib chuqur tin oldi. — M. Mansurov, Yombi

3. koʻchma Madad olmoq, yordamiga tayanmoq, yordamiga tayanib ish tutmoq.

Xalqqa suyansang — boʻlasan, xalqdan chiqsang — soʻlasan. — Maqol

[Yaxshiboyev:] Qarigan chogʻingda odamning har biri gʻanimat: dardingni aytsang, chayqalgan chogʻing suyansang. — M. M. Doʻst, Lolazor

Togʻay kim — yolgʻizqoʻl bir yigit. Oʻlarmon otasi=yu puf desa, dovonga borib tushadigan qiltiriq ukasini demasa, boshqa suyanadigani yoʻq. — Yoshlik

4. Ishonmoq, tayanmoq; asoslanmoq.

Maqsud Soliyev oʻttiz yillik ishi davomida odamlarning turfa xilini koʻrdi. U, tajribasiga suyangan holda, bir narsaga amin boʻldi: jamiyat uchun jinoyatchidan koʻra loqayd odam xavfliroq! — Yoshlik

fl. 1. Bir uchini yerga, ikkinchi uchini biror tik narsaga taqab turgʻizib qoʻymoq; tiramoq, tayamoq.

Hassani devorga suyab qoʻymoq. Tepib oʻtma, suyab oʻt. — Maqol

U devorga suyab qoʻyilgan oyboltaga tash-landi. — Yoshlik

2. Biror yeridan tutib, koʻtarib madad bermoq.

Kampir, aziz mehmonlarni oʻtqizgandan keyin, cholni suyab olib kirdi. — A. Qahhor, Oltin yulduz

[Soqi bobo] Uni qoʻl-tigʻidan suyab, otga mindirdi. — Ergash Jumanbulbul oʻgʻli

Oyoqlari uvushgan boyni aravadan suyab tushirishda bukriga Toshtemir koʻmaklashdi. — H. Gʻulom, Feruza

3. koʻchma Madad, yordam bermoq; qoʻllamoq.

Sen yoʻgʻingda meni shular suyab yurishdi-da. — H. Gʻulom, Mashʼal

rely on experience

ot 1. Odam va umurtqali hayvonlar skeletining har bir qismi; soʻngak.

Oʻmrov suyagi. Tizza suyagi. Suyak ogʻrigʻi. Fil suyagi.

Suyak butun boʻlsa, et bitib ketar. — Maqol

Boʻrijonning oriq, umurtqa suyaklari boʻrtib, qovurgʻalari sanalib turgan qoʻsh hoʻkizi omochni zoʻrgʻa tortib boryapti. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi

Bobo., umr boʻyi koʻksini bekitmagan, anordek qizgʻish koʻksidagi suyaklar boʻrtib chiqib turardi. Mirmuhsin, Umid. Odam qoni tarkibida, shuningdek, suyagida oʻttizdan ziyod element uchraydi. — Fan va turmush

2. Soʻyilgan molning etli ustuxoni (ov-qat sifatida).

Suyak qaynatmoq. Suyak tozalamoq.

Goʻsht suyaksiz boʻlmas, Sholi — kurmaksiz. — Maqol

Axir sen it emasding-ku, belanib loyga, Bir-biringni gʻajisang to suyak talashib. — A. Oripov, Yillar armoni

3. Etdan tozalangan ustuxon (xomashyo, material sifatida).

Suyak yelimi. Suyak oʻymakorligi. Suyak tugma. Suyak uni.

Suyakka gul chizib, asboblar (parma, arracha, egov va boshqalar) yordamida oʻyib, naqshlar hosil qilinadi hamda jilolanadi. — OʻzME

4. sft. Juda oriq, ozgʻin,

Suyak odam,

Chol seskanib, boshini koʻtardi, yigitni quchoqlab, suyak qoʻllari bilan uning yelkasini siladi. — Oybek, Tanlangan asarlar

5. koʻchma Avlod, nasl; urugʻ.

Sulton suyagini xoʻrlamas. — Maqol

ot Yozilgan holdagi koʻrsatkich barmoq uchi bilan bosh barmoq uchigacha boʻlgan masofaga teng uzunlik oʻlchovi.

Farhod choʻntagidan uch suyam zanjir chiqarib, shahodat barmogʻida aylantirib oʻynay boshadi. — Yoshlik

Mana kurash esdaligi, yaxshi qara: Boʻksasida bir suyamcha yamoq-yara. — F. Gʻulom

sft. ayn. Suyakdor.

Suyakli, boʻychan yigit.