Qidiruv

sft. ayn. Sovuqqon.

ot 1. Ogʻir, vazmin boʻlish xususiyati.

Oʻzini sovuqqonlikka solmoq.

Albatta, el foydasidan koʻra oʻz manfaatini oldinga suruvchi bu choʻtalchi beklarga qarshi hojining sovuqqonlik saqlay olishi va asabiylashmasligi mumkin emas edi. — A. Qodiriy, Utgan kunlar

Soʻz Gulshan bilan uchrashish va undan olingan javobga yetganda, Anvarning tusi oʻzgarib, kiprik ostlari uchib ketdi. Ammo kutilmagan ravishda yana sovuqqonlik saqladi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

2. Mansabdor shaxsning, umuman, biror kimsaning oʻz vazifalariga eʼtiborsizligi, beparvoligi; masʼuliyatsizlik.

Oʻz ishiga sovuqqonlik bilan qaramoq.

Keyingi payt-da baʼzi tibbiyot xodimlarining oʻz ishlariga sovuqqonlik va tamagirlik bilan munosabatda boʻlayotganliklari aniqlandi. — Saodat

пойкилотермные животные

ruschaдолжностная халатностьinglizchaneglect (in the discharge) of an official duty