fl. 1. Hurmatini bajo keltirmoq, izzat-ikrom qilmoq, eʼzozlamoq.
Otasini siylaganni bolasi siylamas. — Maqol
[Oʻzbek oyim:] Hali qudalarimizni muddaodagidek siylay olganimiz yoʻq, shu hol-da joʻnatsak, bizning shaʼnimizga yaxshi emas. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. Qadriga yetmoq, hurmatlamoq.
Er — siylagan yerda aziz. — Maqol
Siylangan joyi-da azizdir inson. — A. Oripov
3. Mehmon qilmoq, ziyofat qilmoq; qoʻllab yubormoq (asosan bilan soʻzi bilan birgalikda).
Umid Hafizani eskimo va shirin danak bilan siyladi. — Mirmuhsin, Umid
Ovqatdan keyin bobo mehmonlarni qimiz bilan siyladi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar
Sarixon [podshoni] katta oʻtovlarga tushirib, elini yigʻib, qoʻyni soʻyib, ziyofat qilib, siylay berdi. — Oysuluv
4. s. t. Savdo-sotiqda hurmat yuzasidan ortiqroq, ogʻirroq, yaxshiroq qilib bermoq yoki kamroq haq olmoq.
Sizga besh soʻm siyladim. Oʻn kilogramm hamma qatori, besh kilogramm sizga siyladim.
Odamlar, hech boʻlmasa ikki-uch tupdan siylang, deb yalinaverdi. — H. Nazir, Bir tup gʻoʻza