фл. 1. Устидан кафт юргизмоқ, сийпамоқ.
Дарға оппоқ соқолин силаб, Қараб қолди бўлиб паришон. — Э. Раҳим
Инобат, худди бўғилиб кетаётгандай, рўмолини ечиб, томоғини силади. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса
2. Устидан қўлини астагина юргизиб, сийпаб эркалатмоқ.
Ғуломжон отхонага кириб, тўкилган бедаларни охурга териб солди, қоронғида ҳам саманининг пешонасини силаб, суйиб қўйди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
3. кўчма Майин, оҳиста тегмоқ (шамол, ел, шабада ҳақида).
Ариқлар бўйида майсалар шивирлашарди, шабада қирмизи юзларни силаб, қўшиқ куйларди. — Газетадан
Майин эсаётган шамол дарахтлар соясида югуриб бораётган Саодатнинг юзини, сочларини силаб ўтади. — Н. Сафаров, Саодатнинг қиссаси
- Бошини (ёки пешонасини) силамоқ Нодира онаси ўрнида Анварнинг бошини силади, ювиб-таради ва Анварнинг истиқболи учун қайғурди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
- Нон (ёки пахта) силамоқ