bujmaymoq

fl. 1. Sovuqsan, bezgakdan yoki biror yoqimsiz narsadan tirishmoq, junjikib bukchaymoq, qunishmoq.

Sovuqqa chidamli Yoʻlchi ham, egni yupun boʻlganidan, oyoqlarining jonsizlanganini, gavdasining bujmayganini sezdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Mirvali, qoʻli qaltirab, shishani ochdi. Quyayotganda, dimogʻiga qoʻlansa konyak hidi urilib, basharasi bujmayib ketdi. — S. Ahmad, Jimjitlik

Toʻrda yalpayib oʻtirgan sovchi xotinlarning yuzi, meni koʻrib, bexos limon tishlaganday bujmaydi. — Yoshlik

2. Ajin bosib burushmoq, tirishmoq; burushib-tirishib qolmoq.

[Yormatning] Koʻz yoshlari hasratdan bujmaygan yuzlaridan va soqollaridan moʻl-moʻl oqaverdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Kampir bujmaygan qoʻllari bilan uning sochlarini silay boshladi. — Gazetadan

Kuyov yasharish uchun tokning zangidek bujmaygan boʻyinlarini hoʻl sochiq bilan ishqalaydigan boʻldi. — S. Ahmad, Saylanma

3. Qovjirab, suvsizlanib burushmoq, quruqshamoq.

Barglar bujmayib qolibdi.

Doʻrdoq lablari uzum poʻstlogʻidek bujmaygan. — M. Nazarov, Sirli xat

Shamol qattiq esib, bujmaygan tok barglarini uning ustiga olib kelib sochdi. — Sh. Xolmirzayev, Bodom qishda gulladi

Qirgʻoqdagi bujmaygan, qovjiroq oʻtlar daryodan epkin soʻraganday moʻltirashardi. — E. Samandarov, Daryosini yoʻqotgan qirgʻoq

1. Sovuqdan yoki sh.k.dan qunishmoq, junjib bukchaymoq.BÜZÜLMEK

2. Ajin bosib burishmoq.KIRIŞIKMAK

v fade, wither, wrinkle

1. búrisiw, tońıp búksheyiw

2. ájim basıw

3. qurǵaw, qaqsaw