от Ишончсиз қараш; ишончсизлик, гумон.
Кимдан шубҳанг бор?
Шубҳага солмоқ. Шубҳага тушмоқ. Шубҳада қолмоқ. Шубҳа туғдирмоқ. Шубҳа билан қарамоқ.
Хаёлингдан шубҳани қувла, Юрагингда сақлама тугун. — Уйғун
Хотинда ҳаяжон ва энтикиш ҳолатлари бор эди. Шунинг учун қўрбошининг бояги шубҳаси яна кучайди. А. — Қодирий, Ўтган кунлар
Унинг кўким-тир юзидаги изтироб таажжуб билан, таажжуб шубҳа билан алмашди. — О. Ёқубов, Кўҳна дунё
Кўнглини шубҳалар, совуқ ваҳималар қоплаб, ўзини беҳол сезди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
- Шубҳа ёʻқ Шубҳа ёʻқ-ким, ёв қадами топажак барҳам. — Ғайратий
- Шубҳа қилмоқ Шубҳада бўлмоқ; шубҳаланмоқ. Бу гаплар амирзода қулоғига етиб борганига асло шубҳа қилмаса ҳам бўлади. — Мирмуҳсин, МеъморБезовтадир элимиз — Юртимизга кирган ёв, Шубҳа қиламиз дарҳол, Бемаҳал юрса биров. — Ҳ. Олимжон