Поиск

fl. 1. “Shaq -shaq“, shaqir-shaqir etgan ovoz chiqarmoq.

Qovjiroq koʻknorilar xuddi puch yongʻoqday shaqilladi. — O. Yoqubov, Larza

Eshon unga oʻqrayib qaradi-yu, ovozi chiqmasdanoq, eshik zulfini shaqillab qoldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Tozagul shaqillab qaynab turgan mis samovarni koʻtarib kirdi. — H. Gʻulom, Mashʼal

2. koʻchma Qattiq-qattiq ovoz chiqarib gapirmoq.

Oyjamol aytdi: — U eshoningizni gapirmang. Jagʻi qurushib qolgan, shaqillab, hech kimga gap bermaydigan balo edi-da. — Yodgor

Xotinining shaqillashini trubkada eshitdi-yu, unga atab yigʻib qoʻygan yaxshi gaplari tariqday sochilib ketdi. — S. Nurov, Narvoy

taql. s. Qattiq urilishdan hosil boʻladigan ovozni bildiradi.

Qulf shaq etib bekildi.

Yoʻlchi bir sakrashda zoʻravonning oldiga bordi, toʻpponcha tutgan qoʻlni mahkam siqib, orqaga qayirdi. Toʻpponcha shaq etib yerga tushdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Ota pismiq yugurib kelib, boshimga shaq etib urib qoʻydi. — E. Raimov, Ajab qishloq

ot ayn. Chiyaboʻri.

Toʻqay tomonda esa shaqallar mashʼum ulishardi. — K. Yashin, Hamza

Tulki, shaqal yeb ketadi goʻshingni, Shakarni kuydirdi sening nolishing. — Shirin bilan Shakar

hawlıqpa, jelókpe, kóterilme

ot zool. Chumchuqsimonlar turkumiga mansub yovvoyi sayroqi qush.

Yarogʻ-aslahalarning shaq-shuq etgani eshitildi. — M. Muhamedov, Qahramon izidan

Metro vagonchalarining shaq-shuqiga quloq solib borarkan, miyasida turli-tuman fikrlar gʻujgʻon oʻynardi. — M. Hazratqulov, Jurʼat