шақирламоқ

фл. айн. Шақилламоқ 1.

Қўйларнинг туёқларига, жунига ёпишган лой музлаб, ёнғоқдай шақирлаб қолди. — С. Анорбоев, Оқсой

Ошхонада сариқ самовар шақир-лаб қайнаб турибди. — А. Муҳиддин, Ҳ. Тожибоев, Оташ қалбли қиз

1. krachen vi, knacken vi

2. (шақирлаб қайнамоқ)sprudeln vi, brodeln vi, wallen vi, sieden vi

загадка трещать, скрежетать

юрганда шақирлаб кулади, тўхтаганда жим туради побежит

shaqırlaw, sıqırlaw