Қидирув

фл. 1. Учи ўткир нарсани куч билан босиб ёки зарб билан уриб киргизмоқ; суқмоқ, тиқмоқ, ботирмоқ.

Холмат иккинчи рақибининг кўкрагига қилич санчди, бироқ ўзи ҳам бошидан яраланди. — Н. Сафаров, Оловли йиллар

Тўтиқиз дўппи хомини тиззасига қўйиб, секин игна санчди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Мингбоши худди орқасига биров бигиз санчиб олгандек сакраб тушди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Қадамоқ, тақамоқ.

Анвар югуриб келиб, ёрликни олиб ўпди ва уни салласига санчиб, орқаси билан юриб, илгариги ўрнига бориб тўхтади. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

3. Бирор нарса санчилгандек, ўқтин-ўқтин оғримоқ.

Бу воқеани эшитиб, Меъморнинг юраги санчиб кетди. — Мирмуҳсин, Меъмор

Шерзод кўкрагининг қаттиқ санчганидан уйғониб кетди. Ў. — Ҳошимов, Нур борки, соя бор

4. кўчма Аччиқ гап билан узиб олмоқ, чақмоқ.

Қози ҳам, Асад қори ҳам жадид мактабига қарши эдилар. Шунинг учун Асад кори гап билан нишини яна Ғуломжонга санчди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

фл. Санчмоқ феълининг мажҳул нисбати.

фл. Санчилмоқ феълининг орттирма нисбати.

Не колючкой к ноге прицепляйся, а цветком на груди быть старайся.

от 1. Учли нарса қаттиқ санчила-ётгандек туюладиган ўқтин-ўқтин оғриқ.

Баногоҳ Омонгулнинг биқинига санчиқ турди. — Ёшлик

[Дилбархон] Ҳусанжон билан Ҳасанжонга ҳомиладор бўлди-ю, қаёқдандир мия санчиғи пайдо бўлди. — Х. Тўхтабоев, Садоқат

2. кўчма Аччиқ, кинояли гап; аччиқ-тирсиқ.

Сўзнинг ёмони — санчиқ, дарднинг ёмони — қуёнчиқ. — Мақол

Бола болалик қилиб, саволдаги санчиқни тушунмади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

от 1. Денгиз ҳайвонларини ов қилишда қўлланадиган махсус асбоб; найза.

Пирнафас ака қайиқ, тўр, чўлпи ва санчқи сотиб олди. — Ж. Шарипов, Хоразм

2. айн. Вилка.

Темиржон бир кўлида китоб, иккинчиси билан санчқида чучвара илиб ея бошлади. — Ж. Абдуллахонов, Орият