sanchiq

ot 1. Uchli narsa qattiq sanchila-yotgandek tuyuladigan oʻqtin-oʻqtin ogʻriq.

Banogoh Omongulning biqiniga sanchiq turdi. — Yoshlik

[Dilbarxon] Husanjon bilan Hasanjonga homilador boʻldi-yu, qayoqdandir miya sanchigʻi paydo boʻldi. — X. Toʻxtaboyev, Sadoqat

2. koʻchma Achchiq, kinoyali gap; achchiq-tirsiq.

Soʻzning yomoni — sanchiq, dardning yomoni — quyonchiq. — Maqol

Bola bolalik qilib, savoldagi sanchiqni tushunmadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Uchi oʻtkir narsa sanchilayotgandek tuyuladigan oʻqtin-oʻqtin ogʻriq.SANCI

n colic

1. shanshıw, ile

2. awıs. ashshı astarlı sóz, sarkazm

Kolik f, Enteralgie f