ot 1. Yerga qoqish uchun moʻljallangan yoki qoqilgan, uchi oʻtkir yogʻoch yoki temir.
Yogʻoch qoziq. Temir qoziq. Chegara qozigʻi. Yerga qoziq qoqmoq. Qoqqan qoziqday qaqqayib turmoq. Otni qoziqqa bogʻlamoq. Yaxshi soʻz — jon ozigʻi, yomon soʻz — bosh qozigʻi. — Maqol
Qirgʻoqqa yaqin yerda toʻrt qoziq ustida kattakon bir qayiq turar edi. — A. Qahhor, Xotinlar
2. Kiyim, sochiq va shu kabilar narsa ilinadigan moslama.
Paltoni qoziqqa ilmoq.
Qoziqdan Makkatulloning aksi tushirilgan ipak joynamozni olib, qiblaga qara-tib yerga soldi. — K. Yashin, Hamza
Ohori toʻkilmagan oq xalatlar separatorxona qozigʻida osigʻliq. — S. Nurov, Narvon
- Oltin qoziq
- Qoziq lungi Ziynat uchun qoziqqa osib qoʻyiladigan gulli bezak buyum.
- Qoziq roʻmol
- Qoqqanda qoziq, osganda xurmacha (yoki choʻmich) qolmadi Uyimizda qoqqani qoziq, osgani xurmacha ham qolmadi. — H. Tursunqulov, Hayotim qis-sasi