fl. 1. Qiynamoq feʼlining oʻzlik nisbati.
Ogʻriqdan qiynalmoq. Tashnalikdan qiynalmoq. Tepalikka chiqishda koʻp qiynaldik. Masalani yechishda qiynalmoq.
Qiz toʻgʻri oʻsha yerga kelib choʻkkaladi. U hansirar, qiynalib nafas olayotgani bilinib turar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Otabek boshi berk koʻchada qolgandek boʻldi, javobiga qiynaldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. s. t. Biror jihatdan siqilmoq, muhtojlik, qiyinchilik sezmoq.
Suvdan qiynaldik. Puldan qiynalmoq.
[Yoʻlchi] Tutilib qolmas-a, kallasi joyida; tegirmonga tushsa, butun chiqadiganlardan u. Lekin ovqatdan qiynaladi-da, mendan battar chaqasiz edi. — Oybek, Tanlangan asarlar