фл. 1. айн. Майишмоқ.
Отнинг ингичка бели сал қайишиб, унинг устидаги чавандоз аста чайқалди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Мингбошининг буйруғи, эрининг ғазабли ҳайқириғи билан қадди букилиб, оёқлари қайиша бошлаган Жўрахон бир неча зум ўзини ёʻқотиб турди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
2. Тоб ташламоқ, букилмоқ.
Тахта қайишиб қолибди.
3. кўчма Бирор ишга бўй бермоқ, эгилмоқ.
Бас энди, ёта берма. Сал меҳнатга ҳам қайиш. — Ғ. Ғулом, Тирилган мурда
аста-секин уй юмушларига қайишяпти бечора. — Ҳ. Назир, Кўктерак шабадаси
4. кўчма Жон куйдирмоқ; бўлишмоқ.
Мансурқори ака камбағал оиладан бўлгани учун, албатта, ўз камбағалга қайишарди. — Н. Сафаров, Оловли излар
Бир хил қизлар бор, қийин аҳволга тушган йигитга кўпроқ қайишади. — П. Қодиров, Қадрим
- Бели қайишмоқ 2. Бели толиб увушиб, қотиб қолмоқ. Кўзларингиз хираланиб, белингиздан куч кетган-да, елкангиз букчайиб, белингиз қайишганда, оғир ишга буюрганлари тўғрими, ахир. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучлиНигора эгарда энгашиб ўтирганидан қайишиб қолган белини энди ростлаган ҳам эдики, қаршидаги буталар орқасидан бир кўппак отилиб чиқди. — С. Анорбоев, ОқсойЕрни белингиз қайишиб топганингизда, жонингиз ачир эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
- Қовурғаси қайишмоқ Ачинмоқ, куйинмоқ. Синглим учун қовурғам Қайишади, ёр-ёр. — Оқ олма, қизил олма.Йигицан, қовурғам сенга қайишади — Муродхон