сфт. 1. Қайғу-аламдан холи, тинч, хотиржам, осуда.
Қайғусиз ҳаёт.
2. Ҳеч қандай ғам-ташвиши ёʻқ, ҳеч нарсани ўйламайдиган; беғам, беташвиш.
Қайғусиз одам.
«қайғусиз» бўйича 11 та натижа
сфт. 1. Қайғу-аламдан холи, тинч, хотиржам, осуда.
Қайғусиз ҳаёт.
2. Ҳеч қандай ғам-ташвиши ёʻқ, ҳеч нарсани ўйламайдиган; беғам, беташвиш.
Қайғусиз одам.
от 1. Бошга тушган руҳий азоб; ғам, мусибат.
Оғир қайғу. Чуқур қайғу. Қайғу тортмоқ.
Жўрахоннинг нобуд бўлиши юрт қайғусига айланди. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди
Тўғри, [Шоҳиста] баъзи вақтларда нималарнидир ўйлаб, бир оз маъюсланар аммо бунчалик қайғуга ботмасди. — М. Алиев, Қалб сўзлари ёзилган мактуб
Ҳасратли ҳужрамда қайғудан бўлак Ҳамма кетиб бўлди бирма-бир — Э. Шукур, Ҳамал айвони
2. Кўзланган мақсад ёʻлидаги безовталик хатти-ҳаракати, ўй-фикр; ташвиш, ғам.
Эчкига — жон қайғуси, қассобга — мой қайғуси. — Мақол
Йигитлар ўз истиқболлари қайғусида янги бино, янги рўзғор тузайдилар. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
сфт. 1. Қайғу-алам чекаётган.
Қайғули киши,
Унсин севикли ва қайғули ягона дўсти бўлган акасини қучоқлаб, қонли ярасига юзини, кўзини суриб ёта берди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Қайғу-аламга эга; қайғуга соладиган; мусибатли, аламли; ғамгин, маъюс.
Қайғули кунлар.
Нега қайғули кўринасан, Офтоб? — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Бугунги қайғули ҳодиса уни бу уйга эртароқ келтириб қўйди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Санъаткорни яқиндан билган ёки томошаларини кўрган киши бу қайғули хабарга асло ишонгиси келмасди. — Т. Обидов, Юсуфжон қизиқ
от Кимсанинг қайғусига шерик бўладиган киши, ҳамдард; дардкаш.
Унга [Унсинга] дардларини ўртоқлашувчи сирдош — қайғудош бўлмоқчи бўлиб, ҳол-аҳволини сўради. — Мирмуҳсин, Созанда
Азангда қайғудош, тўйингда ўртоқ. — Т. Тўла
фл. 1. Қайғу-алам чекмоқ; куймоқ.
Қайғурманг, опажон. Қора кунлар ўтар, ёруғликка чиқармиз. — Ойбек, Танланган асарлар
Қаҳрамон қизнинг фожиали ўлимини эшитганлар ҳаммаси қайғуриб йиғладилар. — Ж. Шарипов, Хоразм
2. Бирор кимса, нарса, иш ва шу кабилар ҳақида ўйламоқ, унинг хатти-ҳаракати, ташвишида бўлмоқ.
Нодира онаси ўрнида Анварнинг бошини силади, ювиб таради ва Анварнинг истиқболи учун қайғурди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Мўл-кўл ем-хашак — кўп гўшт, сут, ёғ демакдир. Шунга кўра молларнинг қишки озуқаси ҳақида ҳозирдан қайғурайлик. — Газетадан
от Қайғу ва алам
қайғусиз– беспечальный, беззаботный – сорровлесс. Сен сақинčсïз тирил – Сен қайғусиз яша – Ты живи беззаботно – ливе витҳоут анй суфферингс (ҚБҲ, 126₉).