fl. 1. Ishlash, ishqalanish yoki kuyish natijasida qavariq hosil boʻlmoq.
Kun boʻyi ketmon chopib, qoʻlim qavardi.
Mening ham dastyorchilik qilaverib, oyogʻim qavardi. — Oydin, Fonar tagida
Beton qorish mashinasini aylantirish vaqtida qavarib ketgan qoʻllari zirqirardi. — Sh. Rashidov, Qudratli toʻlqin
2. Turtib chiqmoq, boʻrtib turmoq.
Ikkisining boʻyin tomirlari arqonday qavargan, bilak paylari temirga aylangan. — Oybek, Tanlangan asarlar
3. koʻchma Yetilib, pishib, yaqqol sezilib boʻrtib turmoq.
Mehmonni kuzatib qoʻyganidan soʻng Ganjaning koʻnglida qavarib turgan oʻt birdaniga lovullab ketdi. — E. Samandar, Daryosini yoʻqotgan qirgʻoq
- Koʻksi (yoki yurak-bagʻri, koʻngli) qavardi Gapi qursin, yurak-bagʻrim qavardi, Goʻroʻgʻliga borib, bergil xabardi. — GoʻroʻgʻliZakot dedi, oʻn toʻrt mahram buyurdi, Mahram kelib, menga berdi xabardi, Zakot degan gapga koʻnglim qavardi. — Alpomish
- Oyogʻi qavarmoq Yuraverib, qatnayverib charchamoq.
- Tili qavarmoq Gapiraverib charchamoq. Yigit qoʻlini siltadi: — Zapchast [ehtiyot qismlar] deyaverib, tillarimiz qavarib ketdi. — I. Rahim, Zangori kema kapitani