қавартирмоқ

фл. 1. Қавармоқ феълининг орттирма нисбати.

2. кўчма Муболаға қилмоқ; бўрттирмоқ.

Нури эрдан кўнгилсиз эди. Айниқса, кейинги кунларда эрининг қусурини ўз хаёлида ғоят қавартириб юборди. — Ойбек, Танланган асарлар

qabartıw