фл. 1. айн. Қашимоқ.
Ҳамроқул бекка қараб ва қўлини тўни ичига олиб, қорнини қиртиллатиб қашлай бошлади. — М. Жўрабоев, М. Б. мартабаси.
Зиёхонов Тўлаганга қараб, тақир бошини қашлади. — А. Мухтор, Чинор
2. Қашлағич билан тозаламоқ.
Қашлағич олдим-да, қора қашқани у ёқ-бу ёғини қашлаб чиқдим. — А. Қодирий, Улоқда
3. кўчма кам қўлл. Алдаб-сулдаб, силаб-сийпаб, бирор ишга кўндирмоқ.
[Мастура:] Ахир сиз қизиқсиз! Беш кун сабр қилинг, куёв-пуёвга чиқсин, бир ой-ярим ой ўцин, ундан кейин аста-аста қашлаб, ишга солайлик-да. — Ҳамза, Паранжи сирлари
Мен сенга ёмонликни кўзласам, орқангни қашлаб гапирар эдим. — И. Раҳим, Ихлос
4. кўчма Шилиб, юлиб-юлқиб олмоқ.
Яхши билан ўртоқ бўлсанг, яхши ёʻлга бошлайди, Ёмон билан ўртоқ бўлсанг, бор-ёʻғингни қашлайди. — Мақол