қашламоқ

фл. 1. айн. Қашимоқ.

Ҳамроқул бекка қараб ва қўлини тўни ичига олиб, қорнини қиртиллатиб қашлай бошлади. — М. Жўрабоев, М. Б. мартабаси.

Зиёхонов Тўлаганга қараб, тақир бошини қашлади. — А. Мухтор, Чинор

2. Қашлағич билан тозаламоқ.

Қашлағич олдим-да, қора қашқани у ёқ-бу ёғини қашлаб чиқдим. — А. Қодирий, Улоқда

3. кўчма кам қўлл. Алдаб-сулдаб, силаб-сийпаб, бирор ишга кўндирмоқ.

[Мастура:] Ахир сиз қизиқсиз! Беш кун сабр қилинг, куёв-пуёвга чиқсин, бир ой-ярим ой ўцин, ундан кейин аста-аста қашлаб, ишга солайлик-да. — Ҳамза, Паранжи сирлари

Мен сенга ёмонликни кўзласам, орқангни қашлаб гапирар эдим. — И. Раҳим, Ихлос

4. кўчма Шилиб, юлиб-юлқиб олмоқ.

Яхши билан ўртоқ бўлсанг, яхши ёʻлга бошлайди, Ёмон билан ўртоқ бўлсанг, бор-ёʻғингни қашлайди. — Мақол

в scratch, brush, groom

qasınıw

sich kratzen, kratzen vt