ot 1. Vaqtincha istiqomat qilish yoki qoʻnish joyi.
Choʻponlar qarorgohi.
Shahrisabz uzoq oʻtmishda savdo karvonlarining sevimli qarorgohi boʻlganligi tarixdan maʼlum. — Gazetadan
2. Umuman, yashash joyi; maskan.
Shanba kunlarining birida eshon qarorgohi odatdagidek gavjum boʻldi. — Yo. Shukurov, Qasos
Zumrad oʻzi oʻsgan maskani bilan vidolasha-yotgan kimsadek, xarob qarorgoh oldida bir nafas bosh egib turdi. — S. Siyoyev, Otliq ayol
3. Davlat boshligʻi, hukumat yoki biror davlat arbobining doimiy yoki vaqtincha turadigan joyi, saroyi.
Junaidxondan chopar kelishi amrimahol, uning kam tayin qarorgohi yoʻq. — J. Sharipov, Xorazm
Xon urushni tezroq boshlashning chorasini izlab, Bobur qarorgohida munajjimlik qilib yurgan yashirin kishisiga xabar yubordi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar