ot 1. Qattiq achchiqlanish, jahl tuygʻusi; gʻazab.
Zamiraning qahrdan yonayotgan koʻzlari, achchiqlanganda ham nafosatini yoʻqotmaydigan yuzi jazmaniga yanada chiroyli koʻrindi shekilli, yigit shirin iljaydi. — P. Qodirov, Uch ildiz
Qoʻzgʻolonchi xalqning qahri har lahzada kuchaydi, hayqirigʻi koʻkni tutdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Uning soʻzlashuv ohangi muloyim boʻlsa-da, ammo uzib olgudek qahr va achchiq kinoya sezilib turardi. — S. Karomatov, Oltin qum
2. koʻchma Baʼzi tabiiy hodisalarning alamli kuchi, taʼsiriga nisbatan qoʻllanadi.
Qish qahridan qarsillaydi qayragʻochlar. — A. Muxtor.
Achchiq ayoz koʻrsatar kuchin, Oʻtkirlashar sovuqning qahri. — D. Fayziy.
- Qahri kelmoq Olimjonning qahri keldi, koʻmir choʻgʻiday koʻzlaridan oʻt chaqnadi. — MushtumQahri kelganda, hech kimni ayab oʻtirmaydi. — T. Ashurov, Oq ot
- Qahri qattiq Mehr-shafqati yoʻq. Ha, ana shunday bemehr, qahri qattiq kimsalar ham bor. — Gazetadan
- Qahriga olmoq Qahrini oʻtkazmoq; jabrlamoq. Ey xudovandi karim, men bechorani nega buncha qahringga olding. — K. Yashin, Hamza