ot
1.
Joy, masofa, yoʻl kabilarning oxirgi chegarasi, etagi, oxiri.
Poyoni koʻrinmaydigan dala.
Binafsha, lolalardan gilam toʻshalgan togʻ-qirlarni kezib, poyoniga yetolmaysiz. — N. Safarov, Olovli izlar
Nizomjon shu topda shunday kuchli boʻlib ketgan ediki, bir oʻzi mana shu poyoni yoʻq choʻlni agʻdar-toʻntar qilib tashlashga qodirdek edi. — S. Ahmad, Ufq
Qamishlar ikki odam boʻyi oʻsgan, poyoni koʻrinmas, shabadada bir ohangda mungli shovullardi. — Gʻ. Gʻulom, Feruza
2.
Ish, gap, voqea-hodisa kabilarning oxiri, intihosi.
Hikoyani poyoniga yetkazmoq.
Umrning poyoni koʻringan paytda uy qaygʻusiga tushdim. — Yoshlik
Gʻazal poyoniga yetdi. Tabibiy kamtarona kulumsiradi. Haryondan olqishlar eshitildi. — S. Siyoyev, Avaz
[Maysara:] Shu xiyonatkorlarning jazosini berish uchun boshlagan ishimni poyoniga yetkazay. — Hamza, Maysaraning ishi
Bu soʻzingning, dilbar, yoʻqdir poyoni. — Alpomish
3.
koʻchma
Soʻng, chek, nihoya (his-tuygʻu, kechinma kabilar haqida).
Gʻazabining poyoni yoʻq.
Necha faryod toshib keldi koʻksin yorguday, Koʻzi tinib, iztirobi poyonga yetdi. — A. Muxtor, Asarlar
Sirim borki, osmoni koʻrinmas, Gʻamim borki, poyoni koʻrinmas. — Yoshlik
Har bir narsa kabi mehr-muhabbatning ham avvali, avji va poyoni boʻlishi tabiiy. — X. Sultanov, Onamning yurti
