жўшқин
joʻshqinжўшқин
сфт. 1. Мавж урган, мавжланган; шўх.
Эй телба, ҳовлиқма, эй жўшқин дарё, Ястанди ёʻлингда поёнсиз саҳро. — Ғайратий
2. кўчма Жўш урган, қайноқ, оташин; ҳаяжонли.
Усмонов эҳтирос билан жўшқин сўзларди. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди
Холмурод унинг жўшқин овозини эшитди. — П. Турсун, Ўқитувчи
ЖЎШҚИН
1. Қаттиқ тўлқинланган, мавж урган.COŞKUN
2. Қайноқ, оташин.
жўшқин
кипучий, бурливый
жўшқин
адв boiling, seething, ebullient, active
ЖЎШҚИН
1. tolqınlanģan, tolqıģan
2. авıс. qaynawıtlanģan, burqıģan, jalın, háwir
жўшқин
tosend, stürmisch, brodelnd
Жўшқин
русчакипучий, возбуждённыйинглизчаboiling, exciting, seethingфрансузчаbouillonnant, impétueux, fougueuxарабча1) عَاصِفٌ، هَائِجٌ؛ 2) شَدِيدٌ، حَادٌّ، حَارٌّ