sft. 1. Nafsini tiya olmaydigan; ochkoʻz.
Oʻlarmon hoʻkiz boltadan toymas. — Maqol
Yomon otga yol bitmas, Oʻlarmonga mol bitmas. — Maqol
2. Oʻta berilgan; mukkasidan ketgan.
Ichkilikka oʻlarmon odam,
Ishratga oʻlarmon, nafsi yomonlar Xun deya, qul deya, pul deya bosdi. — M. Shayxzoda.