фл. 1. Кучли овоз чиқармоқ (йиғи овози ҳақида); ҳўнграмоқ.
Кутилмаганда Рихси холанинг кўнгли юмшади-ю, ўкириб йиғлаб юборди. — П. Қодиров, Қора кўзлар
2. Бақирмоқ, бўкирмоқ (инсон ва баъзи йирик ҳайвонлар товуши ҳақида).
Ҳоким халққа минг алпозда ўкириб, ҳаммани ҳақорат қилиб уйига қайтди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Оғир юкли туялар бўйинларини осмонга кўтариб ўкирарди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
Жадал келаётган катта айиқ жуда хунук ўкирарди. — Газетадан
3. кўчма Қаттиқ овоз чиқармоқ (жонсиз нарсалар ҳақида).
Ташқарида шамол ҳамон ўкирар. — М. Жабборов, Севинч ёшлари
Ўкириб тўхтади сўнгги замбарак, Жаҳаннам худоси қаҳ-қаҳдан тинди. — Ғ, Ғулом