от
1.
Кишининг ўз обрўйини улуғлаш ва ардоқлаш ҳис-туйғуси; орият, диёнат, виждон.
Номусини ерга букмоқ. Номус ва ғайрати бор одам меҳнатдан қўрқмайди. Нодон билан юрма, Номусингни букма. — Мақол
2.
Хижолат тортиш ҳис-туйғуси; уят-андиша, шарм, ҳаё, ор.
Номусга қўймоқ.
[Жамила:] Ҳаё беномусда бўлмайди! Ҳаёсизда номус бўлмайди. — Ҳамза, Бой ила хизматчи
Номус! Номус эр кишини ўлдиради-я! — Шуҳрат, Шинелли йиллар
[Ҳайитжон:] Отаси бечора бўлса, қанча вақт эл-халқдан номус қилганидан, аллақандай шаҳарларга бадарға бўлиб, яқинда келди. — Ҳамза, Паранжи сирлари
3.
Қиз поклиги, бокиралик, иффат, қизлик.
Бахциз оналарнинг кўз ёшлари, болаларнинг, қизларнинг таҳқирланган номуси учун сўнгги нафасгача курашинг. Ўлим, тиз чўкиш ёʻқ! — Ойбек, Қуёш қораймас
Агар ит тегмаган бўлса, покман, номусим жойида десанг, кел, бери кел. — М. Мансуров, Ёмби