sft.
1.
Qonunga xilof, zid; gʻayriqonuniy.
Tunov kun unga [Oʻrmon polvonga] borib, bizning gʻallalarimizni nohaq va zoʻr bilan bosib oldilar, deb arz qilgan oyoq yalang dehqon, choʻpon va oʻtinkashlar kirib keldilar — S. Ayniy, Qullar
Koʻngil toʻla armon, yoʻqdir darmon, Oh, har kun nohaq qurbon, mudhish qon. — S. Abdulla.
2.
Haqqoniy boʻlmagan, adolatsiz, notoʻgʻri.
Nohaq hukm. Nohaq ishga rivoj yoʻq. — Maqol.
Nohaq ishga kuyaman Boy, kambagʻal, mulla, eshon demasdan, hammaning bolasiga bir tekis qaralsa, otamga laʼnat, oʻgʻlimni yubormasam. Oybek, — Tanlangan asarlar
Mahkam nohaq gaplardan qattiq norozi boʻlib, yana yuzining qoni qocha boshladi. — P. Qodirov, Uch ildiz.
3.
kesim vzf.
Haqli emas.
Kim haq, kim nohaq — aniq boʻldi. Bu masalada siz nohaqsiz.