ot 1. din. Ollohning borligiga iqror boʻlgan, imon keltirgan kishi; musulmon.
[Safar boʻzchi] Shu kaʼbatulloning ichida oʻtirib, yolgʻon gapirgan odam musulmon emas, kishining qasamiga ishonmagan ham yetti mazhabda moʻmin emas. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon.
2. koʻchma Yuvosh, beozor, muloyim.
Moʻmin odam,
Muharram koʻchada soddagina, moʻmingina koʻringan bu qizning shunchalik shoʻxliklari borligini oʻzi koʻrmay, birov aytganda, aslo ishonmasdi. — Shuhrat, Shinelli yillar
3. Moʻmin (erkaklar ismi).