moʻmin

ot 1. din. Ollohning borligiga iqror boʻlgan, imon keltirgan kishi; musulmon.

[Safar boʻzchi] Shu kaʼbatulloning ichida oʻtirib, yolgʻon gapirgan odam musulmon emas, kishining qasamiga ishonmagan ham yetti mazhabda moʻmin emas. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon.

2. koʻchma Yuvosh, beozor, muloyim.

Moʻmin odam,

Muharram koʻchada soddagina, moʻmingina koʻringan bu qizning shunchalik shoʻxliklari borligini oʻzi koʻrmay, birov aytganda, aslo ishonmasdi. — Shuhrat, Shinelli yillar

3. Moʻmin (erkaklar ismi).

Ollohning borligiga iqror boʻlgan, imon keltirgan kishi.MÜMİN

a humble, meek, spiritually peaceful, faithful, spiritual

1. mómin, musılman

2. awıs. juwas, múlayim

русскийправоверный, смиренный, безвредныйанглийскийmuslim, humble, meek, submissiveфранцузскийcroyant, discret, modeste, paisibleарабскийمُؤْمِنٌ