moʻmin-qobil

sft. Soʻzga kiradigan va yuvosh; beozor.

Bilasan-ku, Gʻanijon akam moʻmin-qobil, mehnatkash, zehni baland., yigit edi. — Oybek, Ulugʻ yoʻl

Xullas yosh, moʻmin-qobil bir yordamchi kerak edi. — X. Sultonov, Onamning yurti

a modest

gápke kiretuǵın, juwas