fl. 1. Aylanib yurmoq; sayr qilmoq.
Choʻllarda kezmoq. Shaharni kezib chiqmoq. Dengiz sohilida kezmoq. Dunyoni kezmoq.
Shukurjon qishloqda bir kun turdi, paxtazorlarni kezdi, onasi bilan buvisining qabrini ziyorat qildi. — O. Yoqubov, Ota izidan
Oydin oqshomlarda, qishloqning sokin kechalarida Mansur bilan jimgina kezishlar ham, kechalari toliqib dong qotib uxlashlarning ham ajib bir gashti bor edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol.
2. koʻchma (jonsiz narsalarga nisbatan) Shunday (aylanish, yurish) harakatda boʻlmoq.
Zulmat quyuqlashib borar, pastak bulutlar qop-qora etaklarini sudrab, shahar ustida kezib yurar, hamon oʻsha sovuq, loqayd tomchilarini purkar edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Achigan may isi kezgan hovlilarda shamol-daydi, Nimanidir goʻyo izlab, xumlar girdin aylanadi. — X. Davron