Qidiruv

ot Yuzi katta, orqa tomonida dasta suqib qoʻyadigan zoʻgʻatasi bor, yer chopish, loy qilish va boshqalar ishlarda ishlatiladigan dastaki asbob.

[Yoʻlchi] Katta kundalarning tevaragini ketmon bilan chopishga boshladi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Roʻzimat ketmonni zoʻgʻatasigacha botirib urdi-yu, Sidiqjonga qaradi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

ot 1. Ketmon yasovchi.

Ketmonchilarning eng katta deb bilgan oʻn qadoqli ketmonlari ham mulla Obidga yoqmadi. — A. Qodiriy, Obid ketmon

2. Ketmonda (ketmon bilan) ishlovchi, ketmonda qilinadigan ishlarni bajaruvchi shaxs.

Kim bilan kovlayman bu kanalni. Kanal kovlaydigan ketmonchilarimni olib ketishdi. — I. Rahim, Chin muhabbat

fl. 1. Bir ishni ketmon bilan qilmoq.

Bultur kuzda oʻn besh soʻtix tomorqaning hammasini bir oʻzi ketmonlab chopdi. — R. Rahmonov, Changalzordagi sharpa

Boʻtaboy ariq chetlaridagi oʻtlarni ketmonlab sidirdi. — S. Ahmad, Hukm

2. shv. kam qoʻll. Ketmon bilan chopib oʻldirmoq.

Qirq yil qirgʻin boʻlsa, ajali yetgan oʻladi. Ketgan keladi, ketmonlangan kelmaydi. — N. Yoqubov, Jon

ketpenshilik

fl. Ketmonlamoq feʼlining orttirma nisbati.

fl. Ketmonlamoq feʼlining birgalik nisbati.