ketmonlamoq

fl. 1. Bir ishni ketmon bilan qilmoq.

Bultur kuzda oʻn besh soʻtix tomorqaning hammasini bir oʻzi ketmonlab chopdi. — R. Rahmonov, Changalzordagi sharpa

Boʻtaboy ariq chetlaridagi oʻtlarni ketmonlab sidirdi. — S. Ahmad, Hukm

2. shv. kam qoʻll. Ketmon bilan chopib oʻldirmoq.

Qirq yil qirgʻin boʻlsa, ajali yetgan oʻladi. Ketgan keladi, ketmonlangan kelmaydi. — N. Yoqubov, Jon

ketpenlew, ketpen urıw