сфт. 1. Ичи, ич ҳажми, сиғими, сатҳи катта.
Кенг уй. Кенг майдон. Кенг пайкал. Топ жойда ош егандан кенг жойда мушт еган яхши. — Мақол
Ичкари-ташқари данғиллама ҳовли. Ичкари ҳовлининг саҳни кенг. — Ойбек, Танланган асарлар
Одамлар саҳнга кенг давра қуриб ўтирдилар. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Тоғ этагин тутиб ётар кенг пахтазор. — Гулдаста
2. Эни, кўндаланг ўлчами катта; энли, сербар.
Кенг ёʻл. Кенг дарё. Кенг баргли ўсимликлар.
Орасидан қўқонарава бемалол юрадиган кенг, узун ишкомлар икки танобдан ортиқроқ ерни ишғол этган. — Ойбек, Танланган асарлар
3. Ўлчами мўлжалдагидан катта; катта келадиган, бемалол сиғадиган (кийим ва унинг қисмлари ҳақида).
Кенг тўн. Кенг шим. Кенг енг.
[Мингбоши] Кенг, оппоқ сурп яктагининг барларини икки ёққа ёйиб, секин-секин лапанглаб борди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
4. Тарқалиш, қамров доираси катта; кўп нарсани ўз ичига олган.
Кенг имкониятлар яратмоқ. Кенг истеъмол моллари. Ишнинг кўлами ниҳоятда кенг.
Муҳокама қилинган масала юзасидан кенг қарор қабул қилинди. — Газетадан
Актриса ўз қаҳрамонини кенг фикрли, салобатли, ишчан, олижаноб иффатли аёл сифатида тасвирлайди. — Газетадан
5. кўчма Меҳр-мурувватли, яхшиликни аямайдиган, кўпчиликка бирдек муносабатли.
Кенгга кенг дунё, торга тор дунё. — Мақол
Холам кўли очиқ, кенг, Овқатни улашар тенг. — Қ. Муҳаммадий.
- Феъли (ёки кўнгли) кенг Валижон деган вакилимиз феъли кенг одам эди-да. — С. Абдуқаҳҳор, Санамай саккиз демаКўнгил кенг бўлса, ҳужра ҳам саройдай. — Газетадан
- Юраги кенг 1. Унча-мунчага ғам емайдиган, ташвиш тортмайдиган. Юрагингиз мунча ҳам кенг бўлмаса, кўзингизга уйқу келганига ҳайронман. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлариАҳмаджон командирнинг машқ қилдиришга шошилмаганидан ҳам кўра, дам олишга ижозат берганига ҳайрон бўлиб, мунча ҳам юраги кенг одам экан! деб қўйди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз