toʻkis
тўкисtoʻkis
sft. 1. Har jihatdan taʼminlangan, mukammal, kamchiligi yoʻq; bekam-koʻst.
Toʻkis roʻzgʻor.
Toshkentda manday toʻkis kelin bormikan? Hamma narsa joyida. — Oybek, Tanlangan asarlar
— Husni, odobi toʻkis ekan, — kesatdi — Anorxon. Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
2. Savlatli, keng-moʻl (kiyim haqida).
Toʻkis kostyum.
- Har toʻkisda bir ayb Kamchiligi, nuqsoni yoʻq odam boʻlmaydi. Har toʻkisda bir ayb deganday, uncha-buncha kamchiligimiz bor — Mushtum
toʻkis
имеющий (что-л.) в достаточном количестве, богатый
toʻkisning doʻppisi koʻp у богача всего много (букв. всяких тюбетеек)
TOʻKIS
1. qurģın, bardamlı, pútin, kemshiligi joq
2. sawlatlı, keń, mol (kiyim haqqında)