от 1. Сутканинг қоронғи тушгандан тонг отгунча ўтадиган қисми; тун.
Ойдин кеча. Қоронғи кеча,
— Ойимни бир ойдан бери кўрганим ёʻқ. Бир кеча ёнида ётишни орзу қиламан, — деди енгилланиб Нури. — Ойбек, Танланган асарлар
Сидиқжон ёʻлга тушиш нияти борлигини айтмаса ҳам, чол бу кеча шу ерда қолишни, эрта саҳар ёʻлга чиқишни маслаҳат берди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
2. Бирор нарсага бағишланган, одатда расмий ва бадиий қисмдан иборат бўладиган кечки умумий йиғилиш.
Меҳмонлар билан вакилларнинг қизғин табриклари, хайрли тилакларидан кейин кечанинг расмий қисми тугади. — П. Турсун, Ўқитувчи
Кеча охирида Ўзбекистон санъат усталари катта консерт қўйиб беришди. — Газетадан
3. Бугундан олдинги кун.
Кеча сизни кутган эдим.
Кеча эрталаб, шаҳарни бир айланиб келайин, деб чиқиб кетган. — А. Қодирий, Ўтган кунлар