«исёнкор» бўйича 7 та натижа: Изоҳли
сфт. 1. Исён кўтарувчи ёки исён кўтарган; исёнчи, қўзғолончи.
Давлатнинг яхлитлигини сақлаб қолмоқ учун исёнкор ва маккор ўғлига қарши юриш қилишдан бошқа иложи қолмади [Улуғбекнинг]. — Мирмуҳсин, Меъмор
Чор ҳокимияти исёнкор фуқародан шафқациз оммавий қасос олди. — Н. Сафаров, Оловли излар
2. Исёнга чорловчи, исёнга даъват этувчи.
Исёнкор шоир.
Оловдай қизиб турган миясида исёнкор фикрлар туғён қиларди. — О. Ёқубов, Қанот жуфт бўлади
Лекин шоирнинг исёнкор овозини тиндира олмади. — Газетадан
Исёнга чорловчи; исёнкорлик билан, бўйсунмасдан.
Бу шоир қалбида исёнкорона шеър туғилишидан дарак эди. — С. Сиёев, Аваз
Хотин-қизлар исёнкорона курашга ўтиб, қўшиқлар куйлаганлар. — Фолклор
исёнчи айн. Исёнкор 1. Тошканднинг Қўқонга қарши исён қилган замонида, исёнчилардан бири Юсуф ҳожидек бир кимсанинг ўз ўғлини Марғилонга юбориб, бунда ҳам
осий айн. Гуноҳкор 1. Осий банда. Кимда-ким худонинг осий бандаси.: бетавфиқ Аваз Ўтар ўғлининг дўконига оёқ босса, соч-соқол олдирса, имони куйгай! С. Сиёев, Ава
курашчи Кучи ва эпчиллигини намойиш қилиш мақсадида кураш билан шуғулланадиган, кураш тушадиган шахс, спортчи. Иккови, гўё уста курашчилардай, белларини
мувозанат у* — таққослаш; тенглаштириш; тартибли бошқариш) 1 Жисмларнинг қарама-қарши ёʻналган тенг кучлар таъсиридаги тинч, турғун ҳолати. Туркун мувозанат (фи
сўн Ёнмай, ёруғ бермай қўймоқ; ўчмоқ. Учқун йилт этиб сўнди. Шарқ юлдузи Мушакнинг кўк, сариқ, қизил шуълалари тупроқ уюмларини, чойхона томларини узоқ ё
